links  |  sitemap  |  contact
 






























Harry Hijdra ~ In Memoriam

 

 


 

Wie had een aantal weken geleden kunnen vermoeden dat we vandaag afscheid moeten nemen van onze collega Harry Hijdra?
Hij die er zo hard voor gestreden heeft om weer terug te keren op zijn werkplek.
Het begon allemaal ergens in 2005 met een wondje in zijn been dat maar niet dicht wilde gaan. Hij baalde daar zelf ook van. We horen het hem nog zeggen: "Dat been van mij het gaat maar niet over". Doktersbezoeken, zalfjes; het hielp niet. En dat juist in een periode waarin het erg goed met hem ging. Na het overlijden van zijn moeder, die hij met zoveel zorg had omringd, moest hij in zijn eentje verder. Er moest een nieuwe invulling voor de dagen worden gevonden. Dat ging niet zomaar vanzelf. Door het creëren van andere werkplek dichter bij de financiële mensen, zag je Harry opbloeien. Zijn glimlach en, zoals zijn zussen het noemen, 'de Hijdra-humor', waren weer zichtbaar. De uitvoering van de BWS (de regeling Besluit Woninggebonden Subsidies) was echt Harry's ding. Via ingenieuze Excel-bestanden en draaitabellen werd alles keurig bijgehouden. De hele uitvoering van deze regeling was bij hem in prima handen. Bij de fusie tussen de Duin- en Bollenstreek en de Leidse Regio, had hij met zijn scherpe blik ook haarfijn in de gaten dat bij de Leidse Regio de administraties niet goed op elkaar aansloten. Hij wees daar al snel op en bij de eerste gesprekken wist hij de problematiek snel te doorgronden. Het was voor alle partijen jammer dat hij niet bij deze uitzoekklus betrokken kon zijn. Uiteindelijk is wel gebleken hoeveel gelijk hij had.
Voor Harry was de wind echter gaan keren. Het behandelen van de wondjes aan zijn been, werd gevolgd door ziekenhuisopname. Daar begon de tegenwind toe te nemen. Na een langdurige behandelingsperiode werden kankercellen geconstateerd in beide benen. Dat betekende andere en zware behandelingen.
In die periode was de regio verhuisd naar Leiden. Harry had deze locatie nog niet kunnen zien. Met een videofilm, gemaakt door de organisatie, werd Harry op een ludieke manier geïnformeerd over de locatie en het gebouw.
Kerst 2006 begon het er naar uit te zien dat Harry opgehaald zou gaan worden om de kerstborrel mee te gaan maken om misschien daarna weer eens op kantoor te verschijnen. Maar de tegenwind bleef. Een gebroken been belemmerde dit. Vervolgens 2007 in.
Een stukje 'Hijdra-humor' kwam bij een bezoek begin 2007 weer naar voren. Harry - voor het raam liggend in het Bronovo - antwoordde op de vraag of hij nog iets van het vuurwerk had kunnen zien. "Nou, dat ging echt op de beschaafde Haagse manier; een vuurpijl en dan heel beschaafd een zacht plofje."
Dat zijn onderbeen afgezet moest worden was echt een domper. Na al die tijd van proberen het te behouden, was dit toch niet gelukt. Na een aantal behandelingen is hij overgegaan naar het Sofia revalidatiecentrum.
Dat was weer een stap vooruit en eindelijk leek de wind af te gaan nemen. Zei het dat er nog wel een paar stormen in de vorm van zware behandelingen, moesten worden doorstaan.
Het ging er naar uitzien dat een voorzichtige terugkeer nabij was.
Helaas heeft dat niet zo mogen zijn. De kanker bleek te sterk en de strijd daartegen kon hij niet meer winnen. We hadden het hem zo graag gegund. Hij heeft er zo hard voor geknokt en heel veel moeten doorstaan.
En ondanks dit alles bleef hij een geweldige levenslust tonen. Bleef hij, ondanks alle tegenwind, voortdurend optimistisch over de goede afloop. Het duurde alleen allemaal wat langer dan hij wilde, maar het zou goed komen. Helaas, mocht het niet zo zijn .Op de avond van 21 november is hij overleden.
Gedurende de lange ziekteperiode zijn collega's hem blijven bezoeken en ondersteunen. Ook hier mag je als organisatie trots zijn, dat men elkaar niet in de steek laat. Harry heeft zelf ook een aantal keren aangegeven hoezeer hij dit waardeerde.

In meerdere opzichten zal Harry voor ons een voorbeeld blijven. Zijn vechtlust, niet opgeven, doorzettingsvermogen tonen en bovenal in alles je goede humeur en je humor bewaren, zijn een blijvend voorbeeld voor ons.
Wij danken Harry zeer voor alles wat hij voor de regio en de omgeving heeft gedaan.